Een stacaravan op een recreatiepark kan voor de overdrachtsbelasting worden aangemerkt als een onroerende zaak. Dat oordeelde de Rechtbank in een recente uitspraak. Hierdoor is overdrachtsbelasting verschuldigd over zowel de grond als de stacaravan wanneer deze duurzaam met de locatie is verbonden.

Geschil over de heffingsgrondslag

In deze zaak kocht een belastingplichtige een recreatie-eenheid bestaande uit een perceel grond met daarop een stacaravan. Bij de aangifte overdrachtsbelasting werd uitsluitend belasting betaald over de waarde van de grond. De Belastingdienst was van mening dat ook de waarde van de stacaravan tot de heffingsgrondslag behoorde en legde een naheffingsaanslag van € 3.600 op.

Wanneer is een stacaravan onroerend?

De centrale vraag was of de stacaravan als onroerende zaak moest worden aangemerkt. Hoewel de caravan technisch verplaatsbaar was – doordat deze was voorzien van assen, wielen en een trekstang – achtte de Rechtbank dat niet doorslaggevend.

Volgens de Rechtbank is bepalend of de stacaravan naar haar aard en inrichting bestemd is om duurzaam ter plaatse te blijven.

Omstandigheden die doorslaggevend waren

De Rechtbank achtte onder meer de volgende omstandigheden van belang:

• De stacaravan stond sinds ten minste 2010 op dezelfde standplaats.
• De opstal was afgewerkt tot aan de grond.
• De voortent was permanent geplaatst.
• Er waren vaste aansluitingen op gas, water en elektriciteit aanwezig.
• Er waren geen aanwijzingen dat de koper de stacaravan wilde verplaatsen.

Dat de stacaravan technisch kon worden verplaatst, maakte volgens de Rechtbank niet dat sprake was van een roerende zaak.

Gevolgen voor de overdrachtsbelasting

Omdat de stacaravan als onroerende zaak kwalificeerde, bleef de naheffingsaanslag van € 3.600 in stand. Dit betekent dat bij de aankoop van een recreatie-eenheid de overdrachtsbelasting niet alleen over de grond, maar ook over de waarde van de stacaravan kan worden geheven wanneer deze duurzaam met de locatie is verbonden.