Ik merk vaak tijdens gesprekken met fiscalisten dat ze geneigd zijn om te kijken naar het vak: vind ik dit vak (fiscalist zijn) wel leuk?

Tussendoor vang ik geluiden op die eigenlijk niet direct met het vak te maken hebben, zoals over de sfeer op kantoor, de manier van advies verkopen of de werkdruk en de declaratiedruk.

Deze beperkte blik ontstaat vaak doordat men slechts bij één kantoor ervaring heeft en dus geen weet heeft van hoe het bij andere kantoren werkt.

Conclusie: het kantoor waar je werkt is vaak de trigger om over te stappen dan de inhoud van het vak.