Je kent het vast wel. Er ligt een e-mail klaar om verstuurd te worden. Een telefoontje dat je eigenlijk zou moeten plegen. Een gesprek dat je liever uitstelt. Niet omdat het zo moeilijk is, maar omdat je bang bent voor de uitkomst. Misschien voor kritiek. Misschien voor gedoe.

Dus denk je erover na. En nog eens. En nog eens. En ondertussen… doe je niets. Maar juist in dat niets gebeurt het meeste.

De beren in je hoofd krijgen vrij spel. Ze groeien, vermenigvuldigen zich, lopen rondjes door je gedachten. Wat begon als één kleine twijfel, wordt een hele stoet aan zorgen. En dat is zonde, want het kost je energie zonder dat het iets oplost.

Het bijzondere is: als je wél direct in actie komt, kan de uitkomst precies hetzelfde zijn. Het verschil? Je hebt geen dagenlang berenbal in je hoofd gehad. Geen eindeloze rondedans van scenario’s die toch nooit allemaal uitkomen.

Soms is moed niets anders dan gewoon… doen.

En merken dat de beren vaak veel kleiner zijn dan je dacht.